Stations- en andere kinderen

Na een bezoek aan een dagcentrum voor verstandelijk beperkte kinderen vanmorgen, waar ik een zevental kinderen te zien kreeg voor een quickscan en oefeningen voor moeders besprak, gingen we naar de stationskinderen.

Dat is altijd een hoogtepunt, want het zijn geweldig ondeugende gezonde kinderen die in erbarmelijke omstandigheden leven.. Dit jaar zijn er veel veranderingen in de stationsbuurt. Er zijn namelijk heeeeel veel huisjes afgebroken terwijl de mensen nog geen ander onderkomen hadden.. Het was al niet best maar nu is het nog erger… Toch waren er vandaag 50 vrolijke enthousiaste kinderen. Als voorbereiding had ik mooi gekleurd karton en papier meegenomen en veel stickers. Ieder kind heeft een boekje voor zichzelf gemaakt. Op het moment dat ze door kregen dat het mee naar huis mocht werden ze helemaal enthousiast. Een fijne dag.

Morgen weer CP daycare kinderen zien, we hebben er al 10 ontvangen.

En dat is dan vandaag:  onderzoeken in Muktagacha. Het is 35 km en we reizen met de motorriksja. Hoewel de weg is vernieuwd, blijft het een gevaarlijke onderneming je op de weg te begeven vanwege het constante inhalen van iedereen en van alle kanten. Toch goed aangekomen.

Mooie kinderen en topmoeders gezien vandaag. Het team was actief bezig, zodat we het echt samen doen, wat het meest leerzaam is. Er zijn weer de nodige hulpmiddelen gewenst, gelukkig ook kinderen met mogelijkheden. Tot nu toe 19 onderzoeken afgerond. Gaat goed hier.

Groetjes Ria

Na de griep…

Ha allemaal,

Na aankomst in Dhaka hebben jullie even niets gehoord. Onderweg werd mijn griep heviger en twee dagen was ik best wel ziek. Dat kan natuurlijk niet, want in Bangladesh wil ik eruit.

Gelukkig voelde ik me snel beter. Ik ben nog wel onwijs verkouden en heb een lelijk hoestje maar dat zal wel slijten. Ik voel me net zo n rochelaar als de meeste Bengalen hier, dus pas me aan.

Een aantal dagen in Dhaka zijn nuttig besteed met ontwerp maken voor snoezel, speeltuin, tuin, nieuwe gebouw inrichting en bekijken wat er nog voor nodig is en welke materialen er te krijgen zijn enz.  Dat was een leuke klus en we hebben winkels en bedrijven gevonden in Dhaka of vlakbij die prachtige materialen kunnen leveren, veel leuker als we gewend zijn in Bangladesh. Dat is geweldig en voor ons precies op tijd.  Gaaf gelukt dus.

Maandag ben ik naar Mymensingh gereisd. Vanwege de grote koffers en andere tassen met een gehuurde auto. Ik heb er wel vijf uur over gedaan door de opstoppingen in het verkeer, maar ik heb gehoord dat het erger kan, namelijk 9½ uur over slechts 150 km. Onderweg heb je dan alle tijd om rond te kijken en dan zie je dat er veel wordt gebroken, gebouwd, gerotzooid, gehandeld enz….. Het is allemaal heel vertrouwd inmiddels.

Aangekomen in Mymensingh, waar ik in een gastgezin logeer, kwam binnen 5 minuten een deel van mijn team ter begroeting en ook om plannen te maken. Dat gaat hier altijd heel snel en ook beginnen we gelijk.

Dekentje uit Nederland zorgt voor warmte

Dinsdag dus: op naar het eerste dagcentrum voor verstandelijk beperkte kinderen waar ik doorgaans een adviserende rol heb. Vooral ook omdat er altijd ook meervoudig beperkte kinderen zijn. Dit keer drie huisbezoeken afgelegd vanwege speciale kinderen waar vragen over zijn.

Het is leuk om gelijk aan de slag te gaan. In het dagcentrum wordt enorm goed gewerkt met veel energie. Stel je voor in een klasje 18 kinderen van allemaal verschillende niveaus en leeftijden tegelijk vermaken. Dat is knap vind ik. Een groepje van deze kinderen is vorig jaar door Anne-Rose begeleid in nieuwe creatieve activiteiten en dat deden ze erg goed. Anne-Rose wordt erg gemist en iedereen vraagt naar haar. Anne-Rose heeft vorig jaar ook twee naaimachines verstrekt en die worden ontzettend goed gebruikt. Het is namelijk zó, dat kleding voor de kinderen nu niet naar de kleermaker hoeft gebracht maar die kleding wordt nu  kosteloos gemaakt door de moeders. Dat scheelt geld voor de moeders die het al niet breed hebben. Fijn dus voor Anne-Rose om te horen denk ik, dat het zoveel positiefs oplevert voor de moeders en kinderen.

Zo is het eigenlijk altijd, we zien elk jaar terug wat het jaar ervoor is aangeboden: het wordt gebruikt en het levert zoveel op!

Na het ochtend programma gingen we dus op huisbezoek bij drie speciale kinderen waarover vragen waren voor mij als fysiotherapeut en dat zag er niet eenvoudig uit, dus daar moet ik nog over denken, navragen, nazoeken enz….. Dat is een uitdaging. Gelukkig heb ik in Nederland Dr. Sandra Titulaer, kinderrevalidatiearts, ook lid van het Comité van aanbeveling van PhySCI, die ik vragen mag en kan stellen als ik iets niet weet. Dat is geweldig, dus dat ga ik doen.

Vandaag training van mijn CP daycare team. Enthousiast hebben we hard gewerkt als voorbereiding op de onderzoeken van de kinderen die morgen gaan beginnen. Er komen er 72 de komende weken.

Ik heb er zin in.

Groetjes voor nu.

Liefs Ria

Verkenningen in Dhaka

Vandaag in Dhaka gewerkt aan het ontwerp voor de snoezel, de speeltuin en de inrichting van het gebouw. Er is een firma nabij Dhaka die de materialen kan leveren dus dat is mooi.

Ook even naar buiten geweest, Dhaka in om de levendige chaos te ervaren die bij Bangladesh hoort. Dan zie je in de grote stad dat mensen zich warmen aan vuurtjes, want het is hier kouder dan normaal en de mensen op straat voelen dat het meeste.

Ik stuur een foto mee van wat nu is te krijgen in Dhaka, prachtige kleuren en materialen . Dat is geweldig voor de snoezelruimte en als indoor speelgoed voor de fysiotherapie ruimte. Ik heb ook rolgordijnen te koop gevonden.
Leuk he?

Zondag: Vandaag heb ik werkplaats bezocht waar ze schoenen maken. Bengaalse huiden worden bewerkt tot leer en dan hier in dit eenvoudige atelier verwerkt tot schoenen. Ze zijn er trots op.

De eerste kinderen heb ik blij gemaakt met een deken uit Nederland: De eerste dekens zijn op hun plek


Groetjes, Ria

Internationale dag voor mensen met een beperking

In Bangladesh zijn voorbereidingen voor de optocht ter gelegenheid van de internationale dag voor mensen met een beperking.

Die dag is eigenlijk op 3 december maar de lokale autoriteiten hebben het verzet naar morgen.

Het is nog zó nodig in Bangladesh aandacht te vragen voor mensen en kinderen met een beperking, die nog achtergesteld en gediscrimineerd worden. Vandaag kunnen ze hun stem laten horen.

Vaak ben ik er bij geweest, dit jaar ben ik nog thuis maar binnenkort ga ik weer…

Ria

Activiteiten voor Physci

Om alle activiteiten in Bangladesh te kunnen betalen is geld nodig, veel geld. Gelukkig zijn er heel veel mensen breid om actie te voeren oen om de acties te steunen. We staan op de goederenmarkt in Zevenbergen, er was een fietstocht en laatst nog stonden wij op de Boldermarkt in Hendrik-Ido-Ambacht. Alle drie een succes!

Vooral de fietstocht voor Bangladesh leverde een mooi resultaat. En dat ondanks het weer, want het was best koud. Gelukkig waren er voldoende enthousiaste deelnemers.

Om 9.00 uur verschenen de eerste toppers aan de start, met een bakkie en wat lekkers. Na afloop (en onderweg) was er een Bengaals hapje, zo werd het extra gezellig. Even bijkletsen en ervaringen uitwisselen. De route werd gewaardeerd, leuke paadjes en plekjes onderweg. Samen met de stoere fietsers en sponsors werd aanvankelijk € 1.500,- bereikt.

Met de nagekomen bijdragen, waaronder een sponsor van € 300,-, is de totaal opbrengst van de fietstocht een nog veel mooier bedrag geworden, namelijk ruim € 1.800,-

Op de Boldermarkt verkochten we spulletjes uit Bangladesh, maar ook plantjes voor in de tuin en (in)  sierpotjes gemaakt door bewoners van de Merwebolder. Een mooie kans voor wie Vaderdag vergeten was!

Dank jullie wel allemaal.

 

In Dhaka

Gisteravond zijn we in Dhaka aangekomen na een busreis met veel sightseeing en opstoppingen in het verkeer. Er wordt gewerkt aan de weg en de rioleringen, zoals ik al eerder schreef. De flinke regenbui van gistermiddag leidde daardoor tot hoog water op diverse plekken, bij het vuilnis wat er ook ligt en de Bengalen waadden daar doorheen op hun slippertjes en met hun bagage. In de bus zaten wij droog en ik benijd de mensen daar niet.

De laatste dagen hebben wij ons leuke programma afgewerkt. Anne-Rose met haar initiatieven voor handarbeidactiviteiten, de wolviltactiviteit afgerond en nog een mooi plantenpotje gemaakt van lege fles en stofjes die ze geknipt heeft van tasjes die ze hier gebruiken om boodschappen en fruit in te doen. Het zijn een soort netjes in felle kleuren zodat het een vrolijk en kleurrijk bloempotje is geworden; van hergebruik en kosteloze materialen en eenvoudig te maken. Goed en leuk idee dus.

Marian heeft nu op alle locaties Bimmen geïntroduceerd. De mensen hebben het heel enthousiast ontvangen. Naar de laatste sessie kwamen ze nog met extra personeel aanzetten om het ook nog te leren. Ze zijn zo gemotiveerd en vonden het echt een supergeschikte activiteit voor de kinderen waar we mee werken. De kinderen reageerden ook zo leuk, we zagen ze genieten. Marian is nu een ervaren geslaagde Bim-juf en ze vond het heel leuk.

De onderzoeken van de laatste 20 kinderen zijn heel zinvol verlopen. Er waren best gecompliceerde problemen die de moeite waard waren voor discussie en met elkaar brainstormen, zodat het altijd zo fijn lerend werken is, voor alle partijen. Best schrijnende gezondheidsproblemen. Juist dan is het de uitdaging toch iets te kunnen verbeteren aan de kwaliteit van leven voor de kinderen en ik denk dat dit goed gelukt is. Op de laatste ochtend moest ik nog snel vroeger beginnen om nog 3 aanmeldingen te bekijken en op een dagverblijf voor verstandelijk beperkten ook nog vier kinderen bekijken voor hulpmiddelen. Daar kunnen we ook nog mee ondersteunen en met oefeningen de moeders helpen. Al met al heel geslaagd, 8o kinderen gezien en weer veel van geleerd.

Terwijl Anne-Rose en Marian ons huisje hebben gepoetst kon ik de laatste verslagen inleveren en wat financiën afhandelen, zodat we al vroeg de bus konden nemen naar Dhaka. Alle bagage vervoeren was even een lachfilm, in twee motor riksjahs is het gelukt en in de bus konden ze het ook in de bagageruimtes kwijt. We dachten al dat het boven op de bus gepakt zou moeten, maar nee, dat was toch niet nodig.

Afscheid nemen is altijd een beetje lastig, want we hebben weer intensief samengewerkt en dan raak je gehecht aan elkaar en zeker ook aan de kinderen. Maar wat in het hart zit, is nooit ver weg heb ik ooit geleerd.  Nu hebben één dag om door te brengen in Dhaka wat voor Marian natuurlijk nodig is voor het volledige plaatje van Bangladesh.

Ria

Op vele fronten is gewerkt

Vandaag waren we vrij en was er tijd om terug te kijken op een veelbewogen week, want we hebben vele activiteiten ontplooid.  Zo introduceerde Marian de methode Bimmen voor mijn CP-daycareteam tijdens mijn trainingsochtend. Die was bedoeld om alle vragen door te nemen en nog te oefenen op een cliëntje, maar een les Bimmen was daarbij natuurlijk een ontzettend leuke afwisseling. Marian vertelt daar zelf over:

Zoals gezegd heb ik het Bimmen ook hier met weer een enthousiast team en mijn proefpersoon Ria gedaan. Eerst wat over de theorie verteld, toen 5 verschillende nummers van de CD geoefend met verschillende materialen. Nu niet alleen de bal, maar ook met een plastic gft-zak met eucalyptusgeur en ook met een transparante doek. Na demonstratie ging het team het op elkaar oefenen. Ze waren serieus bezig en vonden het leuk. Ook hadden we een geurlamp met wisselend licht en lavendel erbij, dat is ook weer een zintuigelijke prikkeling.

Op woensdag hebben ze 3 van de 5 nummers met de kinderen bij de CP-daycare gedaan. Het was boven verwachting om te zien, hoe goed ze het hadden opgepikt en hoe de kinderen er op reageerden. Vooral bij het nummer met de transparante doek, waarvoor we een oranje klamboe kapot geknipt hebben, zag je de (meeste) kinderen reageren en genieten.

Aan het eind van de ochtend was het danstijd en begonnen ze te dansen op de Bim-muziek, maar geef mij maar hun eigen muziek voor het dansen. Ook ben ik deze week twee keer bij de hygiënetraining geweest en bij de Fundraising. Ook dat was weer interessant om mee te maken.

Ik ben ook twee ochtendjes met Anne-Rose mee geweest naar haar werk, wat weer een heel andere doelgroep is. Anne-Rose doet heel leuke activiteiten met de kinderen en weet altijd wat te bedenken, ook met de beperkte middelen, die hier zijn. We hebben naaldvilten gedaan op lapjes stof, waarvan dan een omslagje voor een boekje wordt gemaakt.
Ook besteedt Anne-Rose aandacht aan de moeders, die buiten zitten. Ze leert hen haken. We kregen in de pauze een banaantje en een ingepakt cakeje met glitterpapier. Anne-Rose ging gelijk weer de papiertjes verzamelen om er kralen van te maken door ze op te rollen, zodat we ’s avonds thuis vrolijke hangers met kralen en stukjes glitterpapier gemaakt hebben als voorbeeld voor de volgende dag.

Anne-Rose was op alle dagcentra actief met de handvaardigheden. Zo werd er enthousiast gewerkt aan wolvilten, kralen maken en punniken. De jongvolwassenen zijn altijd blij iets nieuws te leren maken wat weer een nieuwe impuls geeft aan hun enthousiasme. Ze verbazen ons dan soms hoe snel ze iets aanleren. Dat is voor hen een opsteker, ze kunnen iets maken met hun handen. Anne-Rose kan hen veel leren met haar gouden handen…

De trainingen Hygiëne en Local Fundraising zijn met goed resultaat afgesloten, dat gebeurde gistermiddag met alle mensen bij elkaar. Zo vertelden de leerlingen hygiëne wat ze geleerd hebben aan de leerlingen local fundraising en andersom. Dan sta je soms te kijken wat een verhaal ze kunnen houden, echt goed! Het was duidelijk dat de training hygiëne erg goed ontvangen is en dat de cursisten enthousiast waren over Elly. We zijn er positief over en hopen dat de opgedane kennis zijn vruchten zal afwerpen. Mart heeft huiswerk opgegeven en gaat zijn leerlingen local fundraising volgen dus wie weet…..

Zelf heb ik de ochtenden doorgebracht met mijn CP-daycare team om nieuwe kinderen te zien en samen te werken aan een plan en oefeningen. Dat ging interactief, zeker nadat de tolk zelf tegen zijn collega s zei: “Geef nu eens antwoord!”. Ze gaan elkaar stimuleren, dat is mooi. Ze gingen om de beurt met een kindje aan de slag en dat was erg leuk en zinvol. Ook de samenwerking ’s middags met Mart was erg gezellig.

Nu zijn de gasten naar huis , de trainers zijn doorgereisd en Anne-Rose, Marian en mij wachten nog vier zeer drukke dagen met een leuk programma. Marian gaat nog op twee locaties van de CP-daycare Bimmen, waar ik nog tegelijkertijd 20 kinderen ga scoren. Verder huisbezoeken, stationskinderen waar we gaan loomen met die elastiekjes. Waarschijnlijk zijn de kinderen er beter in dan wij, voor de zekerheid hebben we even geoefend vandaag.

Op onze eerste vrije dag hebben we aangetut, de was gedaan en koffie gedronken. Hoewel het hier steeds warmer lijkt te worden, zijn we toch op het heetst van de dag op pad gegaan. Naar de overkant van de rivier voor een wandeling in rustiger gebied. Nu is de rivier gehalveerd en ligt hij voor een groot deel droog, dus was het een kort tochtje van drie minuten.

Het was wel een wiebelig bootje en we moesten het gewicht wat verdelen oftewel Anne-Rose en ik moesten allebei aan een andere kant gaan zitten. Op de andere oever konden we wandelen over de dijk. Daar was koelte te vinden onder de bomen,  maar de warmte was toch nog zodanig dat we peentjes zweetten. Hier staat een hindoetempelcomplex wat normaal gesproken een drukbezochte plek is, maar vandaag redelijk uitgestorven.

We konden over een bamboe bruggetje lopen, maar er was geen water in het stroompje. Vanwege het wiebelige karakter van de bamboepalen zonder leuning vonden wij het veiliger over de droge rivierbedding te lopen. Over de dijk lopend waren we een attractie voor de kinderen die daar op hun blote pootjes rondliepen en al uit de verte “I am fine!” riepen, trots op hun zinnetje Engels… Het was een fijne, beetje te warme, wandeling en na een kopje thee bij het theetentje klommen we weer in de wiebelboot terug voor een snelle overtocht op het weinige water wat er was.

Op de hoek bij het park staat een museum gewijd aan een bekende Bengaalse schilder. Als buitenlander moet je daar extra voor betalen, 500 taka ipv de locals 20 taka, nogal een verschil. Toch wel de moeite waard want we mochten op het toilet van het personeel plassen gelukkig. Annerose werd op een gegeven moment op een kruk onder de airco gestationeerd. De schilder heeft mooie kunstwerken gemaakt. Een thema is de cycloon in 1974 waarin vele Bengalen het leven lieten. Het was een verwoestend drama, wat ontzettend mooi tot uitdrukking kwam in een vele meters lang werk. Dit veel vaker voorkomend natuur geweld maakt naast de overstromingen tot op heden nog veel slachtoffers. De cyclonen met name in de zuidelijke gebieden van Bangladesh. Daar zijn de mensen erg kwetsbaar: vissers met eenvoudige bootjes op zee en geen sterke huisjes.

Onze vrije dag hebben we afgesloten met een etentje in het plaatselijke restaurant, wat heerlijk was voor de afwisseling. Nu zijn we klaar voor de laatste eindspurt, ieder van ons nog een volle taak, maar we hebben er zin in. Er liggen hier nog vele materialen te distribueren, voordat we de koffers definitief gaan sluiten. Die zitten overigens alweer vol met materialen voor de markten…

Anne-Rose, Marian en Ria