Met Ria op les in Bangladesh.

foto van Theo bij een rikshaHotels in Bangladesh hebben op mij het effect om haast te hebben met opstaan en de kamer en het hotel te verlaten, zelfs in het ‘betere’ hotel in de buurt van Baniajuri. Ria zou vandaag een les geven in leren door bewegen, de ‘Sherborne-methode’. Daarom moesten we na het ontbijt eerst met een riksja vanaf het hotel naar de dijk, een half uurtje verderop. Het onderhandelen over de ritprijs moest vanuit een ongelijke positie, omdat er maar één riksja stond te wachten.

Na een hachelijke tocht met beiden een bil buitenboord komen we aan bij de weg. Ondertussen hebben zo veel bewondering voor onze voerman dat de prijs er niet meer toe doet en wij hem van zijn verplichtingen ontslaan nog voor en met ons tegen de dijk op te zwoegen. Bovenaan wachten we op de bus. Die komt vrij snel, maar er is slechts een plaats beschikbaar en wel op de motorkap. Die mogen wij samen gebruiken. Na stevig persen lukt dat ook, hoewel enkele Bengalen vol ontzag (waarvoor?) een beetje schuiven. Bij onze halte worden we verwelkomd door een ‘chai’-venter die zich Ria herinnert van vorig jaar. Dat betekent een kort oponthoud.

Lees meer

Een jaar CP daycare in Muktagacha

Gisteren een bijzondere dag waar ik graag en met plezier melding foto van de activiteiten in de cp daycarevan maak. We gingen samen met de moeders het eerste jaar CP daycare in Muktagacha evalueren, dat is de tweede groep die vorig jaar gestart is. De groepsleiding was zenuwachtig, ik erg benieuwd.

We zaten in de ochtend met het groepje van de emcb kinderen, (kinderen met een ernstige, meervoudige beperking), vroegen aan ouders wat dit jaar hen had opgeleverd en ouders konden dan zelf vertellen wat hun ervaringen waren. Eén voor een kwamen ze aan het woord en het is grappig dat ze ook echt hun mondje open doen.

Lees meer

CP Daycare in Mymensingh, Bangladesh

Al enkele jaren werk ik als vrijwilliger en fysiotherapeut op het platteland van Bangladesh. In Nederland werk ik met kinderen met een lichamelijk en of geestelijke beperking. Dit is ook mijn doelgroep in Bangladesh. Want : als je in Bangladesh gehandicapt foto spelend leren in de pcc daycare in Bangla Deshbent heb je dubbel pech. Je bent niets waard, kunt niets bijdragen aan de maatschappij, je krijgt geen respect, aandacht, zorg, therapie, je mag niet naar school en leeft in een sociaal isolement. Gelukkig zijn er veranderingen gaande, mede door projecten gestart vanuit Nederland.

 

Zo werd ik in het najaar van 2011 gevraagd of ik een CP DAYCARE kon helpen opstarten in Mymensingh. Mymensingh is een grote dichtbevolkte stad, waar de broeders van Taizé al ruim 35 jaar hun werk doen. Lees meer