Drie dagen Bengaals leven

Drie dagen Bengaals leven en ik kan weer een boek schrijven vol mooie ervaringen.
Op een ochtend is er een ouder-kindgroep georganiseerd. Ik heb hier een adviserende rol en ik merk dat ze deze adviezen zo goed hanteren dat de kinderen ermee gebaat zijn. Vooral gedragsproblemen zijn vaak moeilijk, maar als je iets begrijpt van autisme kom je al een heel eind en daar werken we aan.  Ook zintuiglijke verwerkingsproblemen zijn aan de orde en daar kan ik natuurlijk veel mee. Zo geef ik informatie over diepe druk, hard werken met je lijf en mijn vriendin Vera maakt mooie verzwaringsvestje voor Bangladesh en die hebben al veel hulp geboden. De kinderen die ze dragen kunnen nu blijven zitten, rust ervaren en beter genieten van het programma. Voor de leiding en ouders is het ook een zegen. Top dus Vera!!

cp-daycare bangladeshHet programma hier heeft een bemoedigend karakter, samen komen, elkaars verhalen aanhoren, even relaxen en lachen, dansen, spelletjes doen, even ontspanning voor moeders en kinderen en tot slot een volwaardige heerlijke maaltijd, gekookt door de leiding. Ook dat is heel waardevol, want eten heeft niet iedereen genoeg hier. Dus jullie raden het al, Ria moest weer dansen, voetballen, zich met haar kont op een ballon laten zakken en die laten knallen. Wat we vroeger op kinderfeestjes deden is nu hier grote hilariteit en het was bloedheet, dus peentjes zweten.

Het was rond 2 uur in de middag afgelopen en ik was echt aan een dutje toe, maar ik vond het te mooi weer en samen met Michal zijn we naar de overkant van de rivier gevaren. Op een brommer hebben we een tour gemaakt door de rijstvelden, bananenplantage en dorpjes met eenvoudige huisjes van de  hindoes. Dan geniet ik van het eenvoudige Bengaalse leven op het platteland wat er nog zo primitief uit ziet maar op de een of andere manier zoveel beter als in de grote stad.

foto van de rijstoogst in bangladeshSteeds zie ik ontwikkeling in dit land maar het lijkt wel of daardoor ook de verschillen groter worden tussen de mensen met en zonder opleiding. De ene groep krijgt het wat beter  en kan zich permitteren eens een terrasje te nemen (in een eenvoudig theetentje met kleiovens hoor). De ander loopt nog steeds in oude kleding op blote voeten, te sjouwen met lasten op het hoofd of met een riksja of platte bakfiets volgestouwd en maar sjouwen en sjorren en hard werken. Dat zie je ook in de stad, er worden wegen aan gelegd, hier om de hoek, heel mooi trouwens en een stuk beter. Er is een asfalteermachine, maar het asfalt/teer wordt nog manueel gestookt met vuurtjes en mannen die grondstoffen op het vuur staan te scheppen, heel zwaar en ongezond werk denk ik. Maar goed, wij dus zondag een heerlijk ritje op de brommer, de rijstvelden in. Kleuren geel als de rijst gaar is zeg maar, of rijp heet dat en heel fris fel groen als het net opkomt na het zaaien. Een diversiteit aan kleuren. Ook staan hier onze tropische kamerplanten in vol ornaat bloeiend als grote bomen en struiken. Bougainvillea’s bloeien daar gewoon op de meest vieze plekjes, ook bloeien in een smerig vijvertje de mooiste knalroze water lelies. Ik geniet enorm van het Bengaalse plattelandleven, althans om het te zien. In de avond en nacht lijkt het me niet fijn in die huisjes van golfplaat, open en donker.
Gisteren heb ik de laatste verslagen afgemaakt, de stand is nu 71 klaar en nog 15 nieuwe kinderen te zien. Daarna zouden we naar de stationskinderen gaan, maar die hadden de dag verzet naar vandaag omdat ze een voedselpakket zouden krijgen, heel belangrijk voor deze straatkinderen voor wie een huis en voedsel vaak niet is weggelegd. Dus toen zijn we maar gaan shoppen op zoek naar materialen voor de trainingen van volgende week. Ik heb al wat leuke ideetjes om de praktijk en theorie wat te kunnen variëren.
Vandaag hebben een jongen van de CP daycare die bevorderd is naar school, op zijn school bezocht. Het is Rifat, een slimme jongen, maar een flinke fysieke beperking. Vandaag had toevallig examen en GESLAAGD ! Ik wilde eens heel graag kijken hoe het onze kinderen vergaat als ze doorstromen naar school. Want ze zijn toch bijzonder en anders dan andere kinderen en ik zou het erg vinden als ze gepest zouden worden. Deze jongen kan heel goed leren, maar wat moeilijker zijn handen gebruiken. Wij hebben hem een rolstoel verstrekt om naar school te gaan en een speciaal aangepaste rolstoel voor thuis ivm zijn handicap.  Bij de directeur kon ik alle vragen stellen en van zowel van moeder, als van Rifat zelf kreeg ik te horen dat hij alleen maar vriendjes en vriendinnen heeft en dat ze goed voor hem zorgen. Een hele geruststelling. Mede dankzij de CP daycare heeft hij een toekomst gekregen. Het team van de CP daycare houdt de vinger aan de pols wat dit betreft.

Op bezoek bij Rifat thuis, een hutje van golfplaat met  een kleivloer aangesmeerd met koeienmest en alleen een bed, werd ik blij van zijn speciaal aangepaste rolstoel. Hij had namelijk een hele mooie borstfixatie!! Een aantal jaren geleden bezocht ik de werkplaats waar ze de rolstoelen maken en heb ik een voorbeeld van goede borstfixatie laten zien en gevraagd of ze die konden invoeren, want die fixaties die zij maakten waren echt waardeloos. Het lijkt erop alsof ze het hebben doorgevoerd. Ik weet niet of het alleen door mij is geïnitieerd, maakt ook niet uit, maar het is wel een hele goede verbetering van de rolstoel. Dus ik blij, wat ben ik vaak blij hier…………………..

foto van een Jongen met hoepel bangladeshOnderweg zag ik een jongetje wieltje rijden, dat is een Bengaals spelletje, met een stokje een wiel voortduwen. Misschien heeft mijn vader dit vroeger ook nog wel gedaan. Dit spelletje doen we ook vaak als we op een school zijn voor een sponsoractie en een programma verzorgen waaronder Bengaalse spelletjes. Dus nu dit in het echt te zien is grappig.

Het volgende werkbezoek was de instrumentmaker. Graag wilden we overleggen of het mogelijk is dat ze dynamische spalken gaan maken, hier zitten scharniertjes in en die spalken bevallen beter. Eerst was het onmogelijk omdat er geen materialen voor te krijgen zijn, maar na wat aandringen over ontwikkelingen op het vakgebied, kennisdelen en voortuitgang, bla bla bla,  leek het ineens wel mogelijk en wel al vanaf januari. Nou ja, ……………dat moeten we dan nog even afwachten, maar we hebben het geprobeerd.
Erna togen we naar de splinternieuwe werkplaats van PCC, nu 7 maanden oud. Hier kunnen ze speciaal aangepaste rolstoelen, houten stoeltjes, looprekjes en statafels maken. Graag wilde ik kijken hoe het eruit zag. Het lijkt of ze  producten van goede kwaliteit kunnen leveren. Zou mooi zijn, want dan kunnen we hier de materialen bestellen, dichtbij en financieel aantrekkelijk voor beide partijen. De producten zelf leveren ( PCC) moet PCC financieel een betere positie geven.

Na dit rijtje te hebben afgewerkt had ik geen programma meer.  Alleen moest ik nog de zaal bekijken waar ik volgende week twee dagen training ga geven. Die is lekker ruim, dus kunnen we veel gaan bewegen op de grond. Ook heb ik voor de laatste dag hier een sari gekregen van foto van Ria tussen Bengaalse moedershet team, daar moet nog een bovenstukje en onderrok voor gemaakt worden, dus de maat genomen bij de damesclub. Ik hoop dat het een beetje zit, want de laatste keer dat ik een sari droeg voelde ik me knap gehandicapt, ha ha.

Het werk gaat al opschieten en ik voel het al als afronden, maar eigenlijk moet er nog veel gebeuren. De nieuwe kinderen van Vadi Barera nog bekijken, trainingen, met Tina op stap, de stationskinderen alsnog bezoeken, de broeders komen een keer eten met zijn viertjes, dus ik kan me nog niet vervelen.
Toch kijk ik al een beetje uit naar mijn vertrek naar Dynajpur omdat ik zo benieuwd ben naar het nieuwe centrum, de kinderen,  hoe de inrichting is geworden en hoe ver ze zijn met uitpakken van de dozen met materialen die we hebben gestuurd…………….  Dus vol verwachting klopt mijn hart, net als dat van vele kinderen in Nederland, nu de Sint bijna jarig is.
Groetjes voor nu en veel liefs Ria

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *