Hoezo beter?

Laatst was op de TV dat het beter gaat in Bangladesh. De regering verkondigt dit graag, want dat is status. Maar hoezo beter?

Kleding fabrieken waar mensen worden uitgebuit en opgesloten, werken van s morgens vroeg tot s avonds laat voor 40 euro per maand.  Er wordt aan de wegen gewerkt dat wel, maar de opstoppingen en files worden dramatisch erger, elke dag zijn we getuige…… wij kunnen uitstappen en verder lopen en ons dan door de mensenmassa wringen.  De bussen zijn geblutst van de botsingen en zitten overvol, mensen zitten op het dak of hangen aan de deur.  Maar het ergste is: de arme mensen hebben er nog het meeste last van, want hulporganisaties hebben zich teruggetrokken waardoor veel hulpprojecten gestopt zijn. Zorgelijk is dat, want we zien hier zoveel nood en moeilijke situaties waardoor je je machteloos voelt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMoeders die er alleen voor staan met hun gehandicapte kind. Die het soms na jaren van ploeteren niet meer zien zitten en dan vertrekken en hun kind achterlaten bij opa en oma.

Dit gebeurt hier steeds meer vooral bij kinderen met autisme en moeilijk verstaanbaar gedrag.

Ik begrijp het wel, want dat is 24 uur zorg waar geen eind aan komt. Immers, het kind wordt ouder en de problemen worden niet kleiner. Als je dan ook nog een echtgenoot hebt die je mishandelt..

Tja, hoever gaat de draagkracht nog van deze moeders? Jongens die te spastisch zijn om in een rolstoel te kunnen en te zwaar om gedragen te worden, hoe moeder het ook probeert. Zo graag naar buiten willen maar het lukt gewoon niet meer? Vastgeketend worden omdat je niet te handhaven bent in je eentje thuis met je autisme en moeder die moet werken omdat je anders geen eten hebt.

Zo kan ik nog even doorgaan, dat is de andere kant van Bangladesh, die wij dagelijks zien of via verhalen van het team vernemen.  Dan weet ik niet hoe ik kan helpen, want dat zou ik zo graag willen. Dus twee dingen ga ik proberen, woensdag wordt er een training ingelast voor moeders die een kind hebben met autisme en daar eigenlijk niet veel van begrijpen. We gaan wat voorlichting en tips geven; wie weet kan het verlichten. Begrip of weten van kan soms helpen.

201633107de-laatste-kindren-komen-voor-onderzoekOok gaan we met de instrumentmaker langs een gezin bij het station waar de jongen woont die niet meer gedragen kan worden door zijn lieve sterke moeder. Ik dacht dat er misschien een liggend rijmiddel gemaakt kan worden, hij kan namelijk wel op zijn buik liggen. Zoiets heb ik weleens gezien in het revalidatiecentrum in Dhaka. Het mag echter niet te breed en lang zijn anders past het niet door de smalle steegjes in de krottenwijk, dus wie weet is het een idee. Ik hoop het.

Overigens gaan we weer lekker aan de slag vandaag. Anne-Rose gaat creatief doen op de l’Arche met een mooi nieuw bedacht dagprogramma dat ze samen met het team heeft opgesteld.  Zelf ga ik naar Vati Barera de laatste groep kinderen onderzoeken, de preschoolgroep, dus ik ben benieuwd of dit jaar weer kinderen naar school bevorderd kunnen worden.

Dit is positief dus daar houden wij ons dan maar aan vast. Het werk heeft zin, al maken we maar een paar kinderen blij. DAT is dit jaar zeker gelukt, JIPPIE !

Liefs Ria

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *