Kayum op school

Na een lekker ontbijtje met Hollandse kaas wil ik jullie toch graag vertellen over gisteren. Misschien hebben jullie geen tijd om alles te lezen, maar dit is té gaaf.

Wij gingen namelijk op bezoek bij een school waar vorig jaar 2 van ‘onze’ kinderen naar toe zijn gegaan. Dat is belangrijk als een soort follow up ( teamleden gaan vaker), want hoe gaat het met de kinderen die een beperking hebben op een normale school? Nou dat gaat goed hoor!

201632602kayum-op-schoolKayum zit in zijn aangepaste houten stoel in vol ornaat, school uniform in een klas met 54 leerlingen enthousiast te wezen. Hij is zo blij en hij kan ook nog leren. Hij spreekt moeilijk (geen woorden) en schrijven is ook haast niet mogelijk door zijn beperking, maar hij begrijpt wel veel en is dus door middel van een examen al naar groep 2 bevorderd. Tijdens het examen wordt hij geholpen als het niet lukt met schrijven. De kinderen zijn lief voor hem en behulpzaam en hij zit te stralen. Ook moeder is zo blij. Kayun heeft 2 jaar in Muktagacha onze daycare bezocht en vanaf de eerste minuut ontroerde hij mij met zijn lieve trouwe ogen. In die 2 jaar was hij zo vooruit gegaan dat we het aandurfden om hem naar school te sturen, maar vaak dacht ik wel “Hoe zou het gaan? Wordt hij geaccepteerd en blijft hij de blije jongen.” Ik heb met eigen ogen kunnen zien dat het goed gaat met hem en moeder bevestigt het ook, want het zou natuurlijk een momentopname kunnen zijn. Neeeeee, dat is het niet, het gaat goed. De schooljuf heeft inmiddels een tegemoetkoming in de studiekosten aangevraagd en die is verstrekt. Dat is een voorrecht voor gehandicapte kinderen, verstrekt door de regering, maar je kunt het pas aanvragen in het tweede jaar van de schoolgang. Zo ontzettend goed dat de juf dit ook doet, want de moeder van Kayum heeft niets te makken. Er is geen vader in beeld en moeder woont in bij haar ouders.

Die Bengaalse mannen zou je af en toe wel willen villen, ze gaan er gewoon vandoor als het moeilijk wordt……….. er zijn hier zooooveel alleenstaande moeders met een gehandicapt kind. Dan heb je de zorgen en verzorging en moet je ook nog aan de kost ziet te komen of leven van de bedeling bij familie. Gelukkig is wel vaak familie, lieve opa’s en oma’s die ook naar de daycare komen met het kind. Maar in Bangladesh zijn de mensen snel oud en mankeren van alles, kortom dat valt niet mee.

201632613kayum-op-schoolMaar om het verhaal positief te houden, Kayum maakt het goed en eveneens Sariful, die zat ook in zijn bankie op de eerste rij, in klas 1. Twee andere kinderen op een andere school maken het ook goed en zitten in klas 3 en klas 2. Vier kinderen op hun plek denk ik. Een mooi resultaat waar het team trots op kon zijn, want de kinderen volgen onderwijs en dat is een kans op een normaal leven tussen gewone kinderen en ontwikkeling van zichzelf.

Ik vind het mooi en in een top stemming gingen we voor de onderzoeken van de Muktagacha kinderen naar het dagcentrum. Voor vertrek heb ik in een klas nog even een YELL aangeleerd, jeetje 54 kinderen kunnen dat goed samen hoor! Hoe en of de juf ze weer stil heeft gekregen weet ik niet, maar dat is mijn zorg niet ha ha.

In de middag slechts 5 kinderen dus dat was een eitje in vergelijking met de andere dagen. Zo hadden we nog tijd voor wat sightseeing. We gingen naar een ruïne van het paleis van de koning, in slechte staat.  We gaan er elk jaar naar toe, maar ze zijn het aan het opknappen en als het zo blijft dan lijkt het mogelijk een mooi gebouw te hebben in Bangladesh. Het is hier overal zo beschimmeld en uitgeslagen van het vocht, dat niets eigenlijk lang mooi is. Jammer. Wie weet lukt het met dit paleis.

Ook kwamen we nog langs een bruiloft van een hindoefamilie en gingen we met het team misty eten. Teambuildingdag vandaag en het was SUPER.

Kijk even op de website van PhySCI voor de foto ’s van Kayum; jullie zullen het ook mooi vinden dat weet ik zeker. Het versturen per mail lukt namelijk niet. http://www.physci.nl/fotos/

 

groetjes Ria

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *