Kogellagers scoren; Vati Barera

Hallo Allemaal,

Er zijn alweer drie dagen voorbij, soms lijkt het langzaam te gaan, maar we hebben elke dag zoveel te zien en te doen.

Eerst een bijeenkomst van Tina’s dagcentrum voor kinderen met een verstandelijke beperking. Wij zijn uitgenodigd net als vele anderen, er waren namelijk 180 kinderen met moeders in een zaal verenigd. Prachtig is dat. Het is een maandelijkse bijeenkomst ter bemoediging. Begin november waren er twee kinderen overleden, zij werden herdacht en de moeders kregen een prachtige foto van hun kind aangeboden. Het was erg emotioneel want het verlies was nog zo vers en wat moedig dat de moeders er waren. Wat goed zijn deze bijeenkomsten, moeders kunnen zoveel delen en het bij elkaar zijn doet hen zichtbaar goed.

Inmiddels kennen we alle kinderen en het was leuk ze te zien, sommigen zo gegroeid en in nette pakkies, heel mooi. Er werd veel muziek gemaakt, gedanst door zusjes en broertjes op het toneel. Tina betrekt deze jeugd expres bij dit werk om ze te stimuleren te helpen in de zorg voor hun gehandicapte broertje of zusje, anders is het leven voor moeders te zwaar, vindt zij. Ik denk dat dit zo is en vind het mooi dat ze zo breed bezig is met haar werk. Alles erbij betrekken, veel activiteiten, bijeenkomsten, moeders breien voor de winter, er is een voedselprogramma, het is ook allemaal even hard nodig.

Zaterdag waren wij op pad voor materialen voor onze handvaardigheden en is het ons gelukt om kogellagers te scoren, ha ha, dat was lachen. We vroegen om balletjes voor de fiets, van alles werd er aangedragen, schroeven, moeren, het huisje van de kogellagers, toen werden we al warm, maar met een foto op de telefoon van Anne-Rose kwamen we steeds een stapje verder en ja hoor, eindelijk begreep de man in het winkeltje het en………..hij had het nog ook, dat vond ik nog het meest bijzondere. Dus wij hebben kogellagers om in onze bamboe staven te doen om er regenmakers van te maken. de bamboe staven staan op het dak te drogen, dus bijna compleet.

Anne-Rose had een training in de middag van haar l’Arche team, waar ze een aanzet ging geven het dagprogramma meer inhoud te geven. Ze doen namelijk elke dag hetzelfde en eigenlijk haast niets. Nou het kostte wat moeite ze in beweging te krijgen, want verandering viel hen niet makkelijk. Maar ja anderhalf uur met een drum rondlopen terwijl de cliënten er niet aan deelnemen kun je toch niet verkopen. We hebben ze aan het werk gezet en Anne-Rose gaat zien hoe het deze week zal gaan. Ze heeft leuke creatieve activiteiten laten zien om aan te bieden zoals stokweven, piñata’s maken, bloemen van wol en ook hebben we ontwikkelingsmateriaal aangeboden waar de jongeren gelijk enthousiast van werden trouwens. Dus wie weet ………….

Gisteren mocht ik naar VATI BARERA, de nieuwe groep in het dorpje ver weg.  Dat was een heftige dag. Er zouden 8 kinderen komen voor onderzoek, evaluatie en nieuw plannetje, maar jullie voelen hem al aankomen in de loop van de dag schoven er steeds meer aan.

Nu waren het op 2 na allemaal ernstig meervoudig beperkte kinderen en twee waren zo benauwd dat ze met voorrang gezien moesten worden.

Het is toch zo bijzonder dat moeders en kinderen zo blij zijn met de daycare, ze voelen zich zo gesteund met de adviezen en de oefeningen die worden aangeboden en de kinderen vooral ook met het programma wat ze zo leuk vinden.

Samen met de moeders hebben we doorgenomen wat we nog kunnen doen aan de longproblemen. Eén van de belangrijke dingen daarbij is de houding tijdens het eten. Dat is lastig als je kind zo ontzettend spant door de neurologische patronen. Ook met de moeders hebben we positioneringen doorgenomen en ademhalingsondersteuning, want dat helpt meestal direct. Ze waren er blij mee ondanks hun zorgen.  Voor het team zijn dit moeilijke kinderen om te behandelen maar ik vind het zo prachtig dat ze de uitdaging steeds weer aangaan en ook echt oefeningen proberen.

Wat het onderzoek betreft zit ik er wel nu bovenop hoor. We herhalen het nu zo vaak, het moet nu echt gaan zoals we hebben afgesproken, haha ik word nog streng……. Ze zijn er overigens blij mee en kunnen goed omgaan met feedback, want ze willen het graag goed doen en veel leren. Dat is ook een kwaliteit.

We hebben elf kinderen kunnen zien en toen was het bijna donker dus was het welletjes, we moesten ook nog 40 minuten in de motorriksja hobbelen dus woensdag gaan we weer verder.

Ik kan wel melden dat 2 kinderen zo goed vooruit zijn gegaan, zowel lichamelijk als intellectueel dat ze zijn bevorderd naar de preschool klas, dus jippie die kunnen in de toekomst naar school. Moeders helemaal BLIJ.  Woensdag komen de kinderen uit de preschool klas ben benieuwd naar hen……

Vandaag gaan we iets leuks doen joh, ik ga de school bezoeken in Muktagacha en hopelijk ‘onze ‘kinderen zien die vorig jaar bevorderd zijn naar school. Spannend…………..

Gisteravond werd ik niet lekker en kreeg ik diarree, maar om half acht in bed, klokje rond geslapen dus hopelijk vandaag beter.

Tot mails en liefs
Ria

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *