Eerste dagen

Na een vlotte reis ben ik goed aangekomen in Dhaka. Door Ahad en Nizam werd ik gezellig ontvangen en met hen heb ik de eerste dag in Dhaka doorgebracht. Nizam en zijn vrouw hebben  namelijk net een babytje gekregen dus even op kraamvisite geweest.

Vandaagcp daycare ben ik naar Mymensingh gereisd. De weg van Dhaka naar Mymensingh was alweer een stuk gevorderd en dat was een stuk comfortabeler. Hoewel het nog wel 3  jaar kan duren voordat het helemaal in orde is. In Mymensingh kwamen we net bij de broeders aan rond lunchtijd dus mee genoten van de lunch.

Inmiddels ben ik ingekwartierd in mijn huisje. Helaas de eerste kakkerlak ontdekt die hier rondloopt alsof het huis van hem is. Shittie. Ik wordt wel steeds moediger want ik ziet hier rustig met dit gezelschap. Als hij maar niet in mijn bed gaat, er zijn grenzen.

Ik ben al lekker op stap geweest, ik heb een bodyguard bij me voor de zekerheid maar men is hier niet zo heel bezorgd om de veiligheid. Je weet het nooit, dus toch maar opletten.  Ik ga niet alleen op stap en probeer voor het donker binnen te zijn, hoewel dat vandaag alvast niet gelukt is. Heerlijk rondgereden in een riksja en genoten van het druk, hilarische, chaotische straatleven wat voor mij inmiddels zo vertrouwd is en waar ik zo van hou.

Gisteren kon ik er niet zo van genieten in Dhaka omdat ik nog met dat gevoel van onveiligheid zat dat ik op elke hoek iemand zou kunnen tegenkomen die kwaad zou willen. Dat is niet te rijmen met hoe ik me hier altijd zo thuis en op mijn gemak voel. Vandaag voelt het alweer anders en dat vind ik wel een stuk fijner.

Nu even bij mijn teamleider geweest en afgesproken  morgen om 9 uur op het centrum:  we gaan van start: jippie. Ben er benieuwd en ik heb er zin in.

Vanmiddag 1½ uur bij de internet winkel gezeten. Als het goed is doen mijn nieuwe telefoon en internet op de computer het nu allebei. Daar heb ik wel een schat aan uitgegeven, wel € 50,- dat is veel geld hier, maar het contact met de buitenwereld is het me zeker waard.

De vooruitgang is hier merkbaar, ik zat net in een riksja met motortje, ik dacht: ‘Hé wat gaan we hard en de fietser trapt helemaal niet zwaar!’  Ja, dus een motortje, wat een vooruitgang voor de riksjarijders.  Helaas is het nog niet voor allen weggelegd. Op de terugweg hadden we er een zonder motortje, het echte voeten werk dus. Een extra fooitje dan maar, want hij moet nog werken voor zijn geld.cp daycare

Ik ga straks lekker lezen, want aanspraak heb ik niet, ha ha.

Groetjes en tot gauw. Ria  14 november 2015

Heerlijk om de kinderen en moeders weer te zien en iedereen is zo blij dat ik er ben, dan voel ik me heel welkom en krijg ik heel veel zin en  inspiratie om aan de slag te gaan.

Liefs Ria, 15 november 2015

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *