Wij stomen door

Nu Sint Nicolaas bij jullie is aangekomen met de stoomboot, stomen wij  hier ook flink door. Inmiddels hebben we 59 kinderen onderzocht en heb ik ditem verslagen gemaakt ( op 6 na van vandaag). Het is dus bikkelen geblazen maar s avonds doe ik, als de verslcp daycare bangladeshagen klaar zijn, niet meer zoveel. Dan ga ik lekker lezen of val gelijk in slaap. Aanvankelijk stoorde de herrie me daarin, want Bengalen slapen geloof ik nooit, ze maken dag en nacht herrie, maar nu heb ik er geen last meer van.

Er zijn veel verschillende kinderen voorbij gekomen en soms vind ik het best heftig wat ik tegenkom. Zo was er gisteren een meisje van 13 maanden met zo’n ernstig epilepsie beeld dat ze als een blok beton gespannen was van de aanvallen en moeilijk te onderzoeken. Dichtbij zijn en laten weten dat je er bent is dan even het enige wat lukt. Mijn team vroeg wat de betekenis van doebi doebi doebi is wat ik in haar oor fluisterde. Hahaha. Het lukte haar even te ontspannen door voorzichtig te rollen en wat te bewegen en er kwam zowaar een lachje op haar gezicht. Dan ben ik blij met de vreugde van de moeder.  Het gekke is dat deze kinderen je juist het meeste ontroeren. Ik stuur een fotootje mee van dit lieve meisje en een foto van het Muktagacha TOP TEAM.cp daycare bangladesh

Een ander kindje was zo uitgemergeld omdat het niet meer kan eten, dat we het naar het ziekenhuis hebben gestuurd in de hoop dat er een neussonde geplaatst kan worden. Moeder in tranen, want de radeloosheid en hopeloosheid was zo groot. Ik kan het me zo goed voorstellen, deze  kwetsbare kindjes hebben niet veel kansen op ontwikkeling zo.

Gelukkig hebben we ook veel kunnen lachen om wat de kinderen vaak laten zien, dat komt het meeste voor. Zo was er een kleine poterwt die, toen hem iets niet beviel, zo begon te slaan en bijten dat het gewoon lachwekkend was, Moni moest echt uitkijken voor haar tenen, want hij zat haar achterna. Nu is het eigenlijk niet om te lachen, maar het was té komisch. Hij was pas 2½ jaar……………kon nog niet lopen maar kruipen deed hij sneller als de wind.

Twee dagen waren we nu wat eerder klaar en konden Michal en ik nog aan onze conditie werken. Gisteren langs de rivier gewandeld, ¾ uur, toen was ik behoorlijk afgepeigerd. Vandaag aan de andere kant van de rivier, eerst met het bootje, lekker tussen de velden door, nu 1 uur gewandeld, dus ik ga vooruit.  Wie weet morgen nog een tochtje, we zullen zien hoe laat we klaar zijn.

Het is koud bij jullie hoor ik, nou hier is het lekker zonnig hoor, overdag 25 graden. ’s Avonds en ’s nachts nog prima uit te houden. Zijn jullie al aan het rijmen…………..? Succes en geniet van de sinterklaas gezelligheid.  Tot mails.

Liefs Ria

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *